دانشگاه تهرانمطالعات جامعه شناختی (نامه علوم اجتماعی سابق)1010-280932220260220Studying the Factors Affecting Cultural and Social Cohesion of Azeri Residents of Nowshahr (Case Study: Migrants from Mianeh)بررسی عوامل موثر بر انسجام فرهنگی و اجتماعی آذریهای مقیم نوشهر (نمونه موردی: مهاجران میانهای)72410581110.22059/jsr.2025.393102.2075FAفاطمهنوروزیکارشناس مردمشناسی، دانشکده میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، دانشگاه مازندران، ایران.امیرهاشمی مقدمگروه علوم اجتماعی، دانشکده میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانJournal Article20251007Iran has cultural diversity on the one hand, and on the other hand, there is a colorful intertwining in this diversity; in such a way that sometimes drawing a boundary between these diversities is very difficult and even impossible. This cultural intertwining of Iranians can have many reasons, one of which is immigration.<br />Mazandaran province has been the destination of many immigrants and exiles over the past two centuries; whether during the Qajar period, for example, when groups of Kurds were moved to this province for control, or Azeri who migrated to this province from the Pahlavi period onwards to work, or the relatively widespread immigration from all over Iran to this province in the last decade due to the favorable climate. One of these groups is the Azeri from Mianeh, who have migrated and settled in Nowshahr for about five decades. This study was conducted to measure the degree of solidarity or separation of this immigrant group from the natives of Nowshahr.<br />The research data collection method was based on in-depth interviews with 18 Azeri people of Nowshahr. The results of this study, using Barth's theory of ethnic groups and borders, have shown that, Azeri people living in Nowshahr have a coherent and regular organization,, and, several factors have influenced the formation of this organization and its maintenance and strengthening. Among the most important factors influencing this organization are the attachment to the homeland and mother tongue on the one hand and the feeling of discrimination on the other.ایران از یکسو دارای تنوع فرهنگی است و از سوی دیگر درهمتنیدگی پر رنگی در این تنوع دیده میشود؛ به گونهای که گاهی مرز کشیدن میان این تنوعات، امری بس دشوار و بلکه ناممکن است. این درهمتنیدگی فرهنگی ایرانیان میتواند دلایل بسیاری داشته باشد که مهاجرت یکی از آنهاست.<br />در همین راستا، استان مازندران در طول دو سده اخیر، مقصد بسیاری از مهاجران و تبعیدیان بوده است؛ چه در دوره قاجار که مثلا گروههایی از کردها برای کنترل شدن به این استان کوچانده شدند، چه آذریهایی که از دوره پهلوی به بعد برای کار به این استان مهاجرت کردند، و چه مهاجرتهای نسبتا گسترده از سراسر ایران به این استان در دهه اخیر به دلیل آب و هوای مساعد. یکی از این گروهها، آذریهای شهر میانهاند که از حدود پنج دهه پیش به این سو به نوشهر مهاجرت کرده و ساکن شدهاند. این پژوهش در پی سنجش میزان همبستگی یا جداییگزینی این گروه مهاجر با بومیان نوشهری انجام شده است.<br />روش گردآوری دادههای پژوهش مبتنی بر مصاحبههای عمیق با ۱۸ نفر از آذریهای نوشهر بوده است. از نتایج این پژوهش با استفاده از نظریه گروههای قومی و مرزهای بارث روشن شده که اولا آذریهای مقیم نوشهر جدای از هویت قومی، دارای تشکیلاتی منسجم و منظم هستند و ثانیا عوامل مثبت و منفی متعددی بر شکلگیری این تشکیلات و حفظ و تقویت آن اثرگذار بوده است. از جمله مهمترین عوامل اثرگذار بر این تشکیلات، عرق به سرزمین و زبان مادری از یکسو و احساس تبعیض از سوی دیگر بوده است.https://jsr.ut.ac.ir/article_105811_fd07cd818bc5688949092f9e19fb2c26.pdfدانشگاه تهرانمطالعات جامعه شناختی (نامه علوم اجتماعی سابق)1010-280932220260220The Impact of Social Capital on Social Responsibility in Industrial Environments: Case Study of Manufacturing Workshops in Tehran A Provinceسرمایه اجتماعی و مسئولیتپذیری اجتماعی مورد مطالعه: کارگاههای تولیدی استان تهران254310665010.22059/jsr.2026.106650FAسیدرحیمابوالحسنی. دانشیار علوم سیاسی. دانشگاه تهرانJournal Article20260425Contemporary transformations in production and industrial sectors have highlighted the critical role of human relations and ethical conduct in enhancing organizational efficiency and sustainability. Among these ethical and human-oriented actions, social responsibility occupies a central position. Within this context, social capital has been recognized by researchers as a fundamental component influencing such organizational behavior.
This study aims to examine the role of social capital in promoting employees’ social responsibility through a case study of manufacturing workshops in Tehran Province. Accordingly, the central research question is: <em>How does social capital affect the emergence of responsible behavior and social commitment in industrial environments?</em>
Employing a quantitative approach and survey methodology, the study collected field data using a structured questionnaire. The statistical population included employees from various departments of industrial workshops across Tehran Province. The data were analyzed through descriptive and inferential statistical techniques.
Findings indicate that components such as informal relations, mutual trust, and participatory norms play a significant role in strengthening social responsibility. Considering the dimensions of social responsibility, the economic and social domains exhibited the highest frequency of responsible actions. Regression analysis further confirmed a significant positive relationship between social capital and social responsibility at a high confidence level.
The results emphasize the need to strengthen intra-organizational social capital and to reconsider human resource strategies aimed at enhancing organizational ethics. The article concludes that sustainable industrial development crucially depends on recognizing social capital as an invisible yet influential capacity within organizations.تحولات معاصر در عرصه تولید و صنعت، نقش روابط انسانی و کنشهای اخلاقی را در کارآمدی و پایداری سازمانها برجسته کردهاند. یکی از کنشهای مهم اخلاقی و انسانی در این قلمرو مساله مسئولیتپذیری اجتماعی است، در چنین بستری، سرمایه اجتماعی بهعنوان یکی از مؤلفههای بنیادین موثر بر این نوع از رفتار سازمانی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. این مقاله با هدف تبیین نقش سرمایه اجتماعی در ارتقای مسئولیتپذیری اجتماعی کارکنان، به بررسی موردی در کارگاههای تولیدی استان تهران میپردازد. از این رهگذر، پرسشی اصلی شکل میگیرد: سرمایه اجتماعی چه تأثیری بر شکلگیری رفتارهای مسئولانه و تعهد اجتماعی در محیطهای صنعتی دارد؟ پژوهش حاضر با بهرهگیری از رویکرد کمّی و روش پیمایشی، دادههای میدانی را از طریق پرسشنامۀ ساختاریافته گردآوری کرده است. جامعه آماری شامل کارکنان بخشهای مختلف کارگاههای صنعتی استان تهران بوده و دادهها با استفاده از تحلیلهای توصیفی و استنباطی بررسی شدهاند. یافتهها نشان میدهد که مؤلفههایی چون روابط غیررسمی، اعتماد متقابل و هنجارهای مشارکتی، نقش برجستهای در تقویت مسئولیتپذیری اجتماعی ایفا میکنند. با توجه به ابعاد مسئولیتپذیری، این نوع کنش در حوزههای اقتصادی و اجتماعی بیشترین فراوانی را به خود اختصاص دادهاند. همچنین، تحلیل رگرسیونی وجود رابطه معنادار بین سرمایه اجتماعی و مسئولیتپذیری اجتماعی را در سطح اطمینان بالا تأیید کرده است. نتایج به لزوم تقویت بسترهای سرمایه اجتماعی درونسازمانی و بازاندیشی در راهبردهای منابع انسانی برای ارتقاء اخلاق سازمانی اشاره دارد. این مقاله بر این باور است که توسعه پایدار صنعتی در گرو توجه به سرمایه اجتماعی بهعنوان یک ظرفیت نامرئی اما مؤثر است.https://jsr.ut.ac.ir/article_106650_38d1eb5809da47430684fdd44d0234a6.pdf